On the Other Side – S one strane (2016)

Geduld is een schone zaak. Dat blijkt maar weer uit de Kroatische speelfilm ‘On the Other Side’. Geduld, omdat dit drama gruwelijk traag op gang komt. Geduld, omdat we maar niet begrijpen waarom hoofdpersoon Vesna nooit helemaal in beeld komt. Altijd zit er een gordijn, struik, raam of iets anders tussen ons en de al wat oudere verpleeghulp. Alsof er tussen haar en de wereld een doorzichtige muur staat, zij aan de ene kant en wij aan de andere. Dat laatste klopt ook wel, al komen we daar dus niet meteen achter. In eerste instantie lijken Vesna en haar gezin (volwassen zoon en dochter, vader is spoorloos) gewone levens te leiden.

Cartas da Guerra (20...

In 1971 vertrok de Portugese arts en schrijver António Lobo Antunes naar Angola om daar te dienen in het leger. In Angola streed een handjevol bevrijdingsgroepen voor de onafhankelijkheid van het land en de Portugezen wilden daar niets van hebben. Vanuit zijn

Jan14

Danny Says (2015)

De muziekwereld kent vele relatief onzichtbare figuren zonder wie zij er anders had uitgezien. Platenbazen als Seymour Stein (Sire), Chris Blackwell (Island) en Ahmet Ertegün (Atlantic) waren als persoon zodanig met hun label verweven, dat het bijna impresario's werden

Of ik gek ben (2016)

‘Een maatschappij in een maatschappij in een maatschappij’. Dat staat niet alleen geschreven op de mierenboerderij die Benjamin (Mike Weerts) in de film ‘Of ik gek ben’ (2016) van zijn vriend Gregor (Matteo van der Grijn) krijgt, maar is ook een mooie metafoor voor de plek waar hij beland is: tbs-kliniek De Regenboog. Een volledig afgesloten wereld, met zijn eigen regels, wetten en hiërarchie. Michiel Stroink, de schrijver van het gelijknamige boek waarop de film gebaseerd is, liet zich inspireren door de tijd dat hij - als bijbaantje naast zijn studie Literatuurwetenschappen - Nederlands en maatschappijleer doceerde aan tbs-patiënten.

Allied (2016)

Robert Zemeckis, regisseur van ‘Forrest Gump’ (Oscar voor onder andere beste film en beste regisseur), de ‘Back to the Future’ trilogie (één van de meest succesvolle film franchises), ‘Who Framed Roger Rabbit?’ (live-action en animatie gemixt) en meest recentelijk ‘The

To My Beloved – Para minha amada morta (2015...

We staan er - gelukkig - niet vaak bij stil. Wat laten we aan materiële zaken na als we er niet meer zijn? En hoe gaan onze nabestaanden daar mee om? In het Braziliaanse 'To My Beloved’ (‘Para minha amada morta’) zien we hoe de introverte weduwnaar Fernando de spullen van zijn overleden vrouw koestert. Door de manier waarop hij haar kleding en schoenen behandelt, besef je dat hij nog lang niet door de rouwperiode heen is. ‘To My Beloved’ toont op delicate wijze hoe mensen na het verlies van een geliefde het gevoel kunnen hebben dat bezittingen de ziel van een persoon kunnen vasthouden. Fernando klampt zich vast aan zijn gewoonte om ’s avonds

Lion (2016)

In India verdwijnen jaarlijks zo'n tachtigduizend kinderen. Velen daarvan komen te overlijden, anderen vallen in de handen van dubieuze mensenhandelaren en weer anderen komen terecht in een weeshuis, waar ze kans maken om geadopteerd te worden. Het

Brimstone (2016)

Nog voordat de film officieel in première ging, is er al veel gezegd over Martin Koolhovens eerste Engelstalige film ‘Brimstone’. De film zou geweld verheerlijken en vrouwonvriendelijk zijn. Dat zijn echter merkwaardige kwalificaties voor een film die door Koolhoven zelf als een Western geafficheerd wordt. Een genre dat nu niet bepaald bekend staat om zijn fijnzinnigheid. Daarnaast gaat het hier om filmgeweld, iets dat alleen symbolische raakvlakken heeft met de werkelijkheid. Om in film de grenzen van beschaving op te trekken is niet alleen hypocriet, maar vooral doelloos. Bovendien doen dit soort typeringen een film in het algemeen schromelijk tekort. Film is meer dan een lukrake verzameling van, wel of niet terechte, trefwoorden.

Meadowland (2015)

Je gunt het je ergste vijand niet: een kind verliezen. Maar misschien nog wel erger is het wanneer je kind van de aardbodem verdwijnt en je geen idee hebt wat er met hem of haar gebeurd is. Al die vragen die dan door je hoofd gaan spoken: leeft je kind nog? Zo ja, waar is

Poesía sin fin (2016...

Alejandro Jodorowsky: de een zal nooit van de man gehoord hebben, de ander krijgt bij het horen van de naam een gelukzalige glimlach om de lippen. Zo gaat dat met culthelden. De bejaarde Chileense regisseur (1929) is bezig met zijn magnum opus: vijf autobiografische films. ‘Poesía sin fin’ is de tweede en

The History of Love (2016)

‘The History of Love’ is de verfilming van de tweede roman van Nicole Krauss, ex-echtgenote van schrijver Jonathan Safran Foer, die debuteerde met “Everything Is Illuminated”, een roman waar “The History of Love” qua thematiek en opbouw wel wat van weg heeft. De Roemeense filmmaker Radu Mihaileanu (‘The Concert’, ‘The Source’) heeft de moeilijke taak van Alfonso Cuarón, die in eerste instantie in beeld was om de film te regisseren, overgenomen en maakt daarmee zijn Engelstalige debuut. Derek Jacobi speelt in ‘The History of Love’ de tachtigjarige Leo Gursky, gepensioneerd slotenmaker, die als Poolse immigrant jaren na de Tweede Wereldoorlog naar Amerika verhuisde.

The Violin Teacher-T...

Het verhaal van ‘The Violin Teacher’ (‘Tudo Que Aprendemos Juntos’) klinkt bekend: een groep - het liefst een zooitje ongeregeld - krijgt een nieuwe leraar die eigenlijk helemaal geen zin heeft om zijn of haar kennis en levenservaring te delen, maar uiteindelijk halen beide partijen het beste uit de situatie.

Assassin’s Cre...

Voor degenen bij wie er bij het lezen van bovenstaande titel geen belletje gaat rinkelen: Assassin’s Creed behoort tot de meest populaire gameseries ooit. En wederom wordt er getracht om eindelijk de vloek van de gameverfilming op te heffen. Vrijwel vanaf het eerste moment dat er sprake was van een verfilming

L’odyssée (201...

‘L’odyssée’ vertelt het levensverhaal van Jacques-Yves Cousteau, de vermaarde Franse avonturier, oceanograaf, uitvinder, milieuactivist en filmmaker. Zijn films gingen de hele wereld over en waren voor veel televisiekijkers de eerste kennismaking met de wereldoceanen en veel van hun bewoners. De film

Mike and Dave Need Wedding Dates (2016)

Arme Zac Efron. Hij mag dan wel de looks hebben van een jonge Griekse god, maar door zijn keuzes voor films komt zijn serieuze acteercarrière nog niet echt van de grond. Na een droomstart door de knappe Troy Bolton in Disney’s ‘High School Musical’-trilogie te vertolken en talloze tienermeisjes voor hem in katzwijm te laten vallen, stortte hij zich op diepgaandere rollen, zoals die in ‘Me and Orson Welles’ (2008), ‘Charlie St. Cloud’ (2010) en ‘The Paperboy’ (2012). Maar sinds ‘That Awkward Moment’ (2014) is Efron bijna uitsluitend in slappe komedies te zien. ‘Mike and Dave Need Wedding Dates’ (2016) is daar geen uitzondering op.

Take Down (2016)

Jong, rijk, verwend en onverantwoordelijk. Dit is de beschrijving van acht jongeren die in ‘Take Down’ (2016) van regisseur Jim Gillespie door hun steenrijke ouders naar een Schots eiland worden gestuurd om mee te doen aan een bootcamp-rehabilitatie. Hier moeten ze verantwoordelijkheidsgevoel leren,