 |
| Op deze pagina staan de laatste tien recensies die aan onze recensiedatabase zijn toegevoegd. Onze recensiedatabase is te benaderen via het bovenstaande alfabet. Wanneer je op de letter klikt waarmee de naam van de film begint, kun je de recensie van de door jou gekozen film opzoeken en lezen. De recensiedatabase wordt dagelijks aangevuld met nieuwe recensies. |
|
|
|
|
De nerdy en angstige universiteitsstudent Columbus (Jesse Eisenberg) overleefde de ramp die bijna de hele mensheid heeft veranderd in vleesverslindende zombies. Ook Tallahassee (Woody Harrelson) heeft de plaag overleefd. Hij is tot op de tandengewapend en voor niets of niemand bang. Samen zullen ze de grootste uitdaging moeten trotseren: elkaars gezelschap. Ze worden bijgestaan door Wichita (Emma Stone) en Little Rock (Abigail Breslin) die hun eigen manier gevonden hebben om aan de zombies het hoofd te bieden. Figuurlijk dan. Om te overleven zullen ze een keuze moeten maken: samenwerken of ten onder gaan aan de zombies. [ recensie ]
|
|
|
De film volgt het leven van de beroemde Franse zanger Serge Gainsbourg: gedurende zijn jeugd in het door de Nazi's bezette Parijs, zijn tijd als succesvolle singer/songwriter in de jaren 70, tot aan zijn dood in 1991. Serge Gainsbourg leidde een roerig leven met veel drank en vrouwen, waaronder Brigitte Bardot en Jane Birkin. [ recensie ]
|
|
|
Zinos is een Griekse Duitser en runt een eetcafé in Hamburg. Met boycottende klanten, een aartsluie broer en zijn vriendin die hem verlaten heeft, loopt zijn leven nu niet bepaald op rolletjes. Om orde op zaken te stellen en hun restaurant Soul Kitchen te behouden zullen de broers moeten gaan samenwerken in plaats van ruziemaken. [ recensie ]
|
|
|
De zestienjarige Jonas is voor de zoveelste keer gezakt voor zijn examens. Hij hoopt dat zijn tenniscarrière redding zal brengen, maar ook hier slaagt hij niet voor het toegangsexamen. Per toeval ontmoet hij Pierre, een dertiger die bereid is om hem te begeleiden bij het behalen van zijn diploma via de middenjury. Gesterkt door deze voorkeurbehandeling beslist Jonas om de schoolbanken voorgoed te verlaten. Al gauw blijkt dat de limieten van een klassieke leraar-leerling relatie ver overschreden worden... [ recensie ]
|
|
|
|
|
 |
 |
Deze met prijzen en nominaties overladen film neemt de kijker mee met de militairen die nabestaanden moeten informeren over de dood van hun geliefden. Twee veteranen, de één net na uitzending en de ander meer ervaren in het vreselijke werk, worstelen op hun eigen manier met de impact die hun korte, maar verwoestende boodschap teweeg brengt. Sergeant Will Montgomery (Ben Foster) is net teruggekeerd uit Irak. Zijn vriendin heeft hem verlaten, maar verder lijkt hij vrijwel ongeschonden. Om zijn contract uit te dienen wordt hij bij de gevreesde Casualty Notification Service geplaatst. Samen met de geroutineerde Tony Stone (Woody Harrelson), die hem de basisregels van het emotionele werk bijbrengt, moet hij langs de deuren. "Your son was killed in Iraq...". Buren kijken toe, moeders storten in, vaders worden razend, vriendinnen ontkennen... heel even zijn ze de bron van hevige emoties in de levens van onbekenden. Daarbij zijn emoties bij henzelf taboe en is persoonlijke betrokkenheid of zelfs aanraking strikt verboden. Tony heeft zijn manier gevonden om met het enorme leed dat hij aanricht om te gaan. Will maakt een andere keuze, waarbij hij ingaat tegen alle regels en waarschuwingen. [ recensie ]
|
|
|
|
|
 |
 |
Juni 1982, de Eerste Israëlische-Libanese Oorlog. Een eenzame tank krijgt de opdracht om een vijandige stad op te sporen. In de tank zitten vier Israëlische soldaten: Shmuel, Assi, Herzl en Yigal, jongens van rond de twintig die nooit iets met geweld te maken hebben gehad. Gegrepen door angst en het fundamentele instinct om te overleven, proberen ze wanhopig om zichzelf niet te verliezen in de chaos van de oorlog. De hele film blijft de camera bij vier soldaten in een tank, de kijker ziet alleen wat zij waarnemen. Lebanon is een (deels) autobiografische film van regisseur Samuel Maoz die er 25 jaar over heeft gedaan om zijn oorlogstrauma te verwerken. Op het 66ste Filmfestival van Venetië van 2009 heeft Lebanon de Gouden Leeuw voor Beste Film gewonnen. [ recensie ]
|
|
|
|
|
 |
 |
'Ondine' is een verhaal over liefde, hoop en geloof in het onmogelijke. Dagelijks bevist de stoere Ierse visser Syracuse (Colin Farrell) de wateren langs de prachtige Ierse kust. En iedere avond keert hij terug naar zijn kleine huisje aan de baai waar zijn dochtertje Annie op hem wacht. Tot de dag dat hij huiswaarts keert met een jonge vrouw (Alicja Bachleda). Gevonden in zijn netten. Na er even over na te denken gelooft Annie dat ze een zeemeermin is - de waternimf Ondine. Haar vader weet niet wat hij van Ondine moet denken; hij is nogal van slag en niet veel later smoorverliefd. Maar zoals dat gaat in ongelofelijke liefdesverhalen, zit er ook een duistere kant aan het sprookje. [ recensie ]
|
|
|
|
|
 |
 |
Zo'n beetje overal in Frankrijk heeft Agnès Varda "glaneurs" en "glaneuses" ontmoet; mensen die vinden, oprapen en recyclen. Uit noodzaak, bij toeval of vanuit een bewuste keuze leven zij van de resten van anderen. Hun werelden zijn verrassend, mijlenver verwijderd van de arenleesters uit vroeger tijden die de achtergebleven korenaren na de oogst bijeenzamelden. Maar Agnès Varda is ook de "glaneuse" uit de titel van haar subjectieve documentaire. Nieuwsgierigheid kent geen leeftijd. Ook filmen is een vorm van "glanage": beelden en verhalen worden gevonden, verzameld en krijgen een bestemming in het geheel. [ recensie ]
|
|
|
Solomon Kane is een zwaardvechter en soldaat in de 16de eeuw die ontdekt dat hij door zijn brute en wrede daden gedoemd is. Hij is vastbesloten zichzelf weer in het reine te krijgen door vreedzaam te leven, maar het kwaad dwingt hem opnieuw de wapens op te nemen. [ recensie ]
|
|
|
|
|
 |
 |
In Italië is er één man die het TV-beeld inmiddels al dertig jaar domineert, eerst als televisiemagnaat en vervolgens als de president. Silvio Berlusconi heeft als geen ander de content van de commerciële televisie in Italië beïnvloedt en zo de media en politiek volledig naar zijn eigen hand weten te zetten. Aangezien 80 procent van de Italiaanse bevolking de televisie als primaire informatiebron gebruikt, is dit een perfect systeem van entertainment en politiek gebleken om zijn boodschap bij het grote publiek te krijgen. Regisseur Gandini (Gitmo) woont in Zweden, maar is geboren en getogen in Italië. In 'Videocracy' keert hij terug naar zijn geboorteland om zo vanuit een unieke positie, een ingewijde buitenstaander, de gevolgen van de Italiaanse media aan het licht te brengen. Hij heeft toegang tot de meest invloedrijke kringen en onthult een opmerkelijk verhaal dat is ontstaan uit de angstaanjagende realiteit van de TV republiek Italië, een land waar de stap van showgirl op televisie naar minister van Emancipatiezaken een logische gang van zaken is. [ recensie ]
|
|
|
|
|